از این پس همراهان کانون طبیعت و تمدن می توانند برای دریافت مقالات علمی و آخرین اخبار و فعالیت ها به وب سایت رکوعی دات کام که در صفحات درج شده است مراجعه نمایند کانون تحقیقاتی طبیعت و تمدن

کانون تحقیقاتی طبیعت و تمدن

آشتی انسان با طبیعت و حیات وحش

زمین شناسی کوه های شمال تهران

 

نواحی کوهستانی شمال تهران به قسمتی از کوه های البرز گفته می شود که از مشرق به دره رودخانه جاجرود و از مغرب به دره رودخانه کرج محدود شده است . 

اما تشکیل این زمین و کوه ها : 

تشکیل این زمین ها مربوط به دوران سوم بوده است ( دوران سنوزوئیک ) که خود این دوران هم به چندین دور و هر دور به چندین زیر دوره تقسیم می شود که در ادامه به بیان آن می پردازیم .      ( http://zamintabiatvatamadon.persianblog.ir/page/omr ) 

 

 

همان طور که می دانید دوران سنوزوئیک به دو دوره ترشیاری ( جدید تر ) و کواترنر ( قدیمی تر ) تقسیم می گردد بنابر این خود دوره ترشیاری به دو قسم بنام نئوژن ( به معنی جدیدتر ) و پالئوژن ( به معنی قدیمی تر ) تقسیم می گردد که خود پالئوژن خود به زیر دور پالئوسن ( قدیمی ) ،  ائوسن ( جدید ) ، الیگوسن ( جدید تر ) تقسیم می گردد 

همچنین نئوژن هم به دو زیر دور بنام های میوسن ( قدیمی تر ) و پلیوسن ( جدید تر ) تقسیم می گردد . 

( لازم بذکر است به مجموع دوره های ائوسن و الیگوسن نومولی تیک نیز می گویند ) 

زمین های کوهستانی شمیران در دوره ی الیگوسن در اعماق دریا تشکیل شده و در طول مدت نئوژن کم کم از آب خارج گردیده و به شکل امروزی درآمده البته به حتم در آن دوران از لحاظ شکل تفاوت هایی  با شکل امروزی خود داشته و هر چه زمان طی شود بر اثر فرسایش ها کوه های از لحاظ کلی تغییر شکل پیدا می کنند . 

سنگ های این طبقات رسوبات مخصوصی هستند که در این دوره یعنی الیگوسن در ته دریا بصورت لایه های رسوبی تشکیل گردیده اند ولی فاقد ویژگی مهم سنگ های رسوبی یعنی وجود فسیل می باشد . با وجود این که رسوبات هم دوره ی این طبقات دارای فسیل هایی نظیر آمونیت و بلمنیت ها هستند . 

چگونگی تشکیل لایه های رسوبی : 

بر اثر فعالیت های آتشفشانی اعماق دریا در دوران الیگوسن پهنه ای از مواد مذاب قسمی از دریا را فرا گرفت و با گذشت زمان بر تعداد این طبقات افزون گردید و روی هم انباشته شدند تا جایی که قطر بعضی از این طبقات به دو هزار متر می رسد در ضمن بیش تر یا تمامی موجودات آبزی از بین رفتند ( در همان نواحی ) .

رنگ این لایه ها اغلب سبز بوده و بخاطر همین نام آنها را طبقات سبز نام نهادند و چون مبدا این سنگ ها مواد آتشفشانی است آنها را توف های آتشفشانی می نامند ( انواع رنگ های مختلف سفید مایل به سبز تا سبز مایل به آبی و سیاه در این طبقات وجود دارد )

تشکیلات سبز رنگ نشان از وجود رطوبت در منطقه است و تشکیلات قرمز نشان دهنده خشک بودن محل نشست توف ها می باشد .